Βαρετά seminars, events & conferences

Έχω πάντα μια μεγάλη απορία σχετικά με την διοργανώσεις σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events. Πως είναι δυνατόν οι διοργανωτές τους να μην μπορούν με τίποτα να μπουν στην θέση αυτών που παρακολουθούν.

Tραγικό πραγματικά. Άντε να σηκώσεις κανένα χέρι σε καμιά (ρητορική) ερώτηση κάποιου ομιλητή, να συνδεθείς με το netbook / laptop σου σε κανένα site από τα αναφερόμενα και στο τέλος να τινάζεις το χέρι σου όσο πιο ψηλά γίνεται για να σου δοθεί το δικαίωμα να υποβάλλεις μια ερώτηση από τις τρεις – τέσσερις το πολύ, που υποβάλλονται συνολικά και απαντούνται μάλλον στα γρήγορα, γιατί περιμένει να πάρει την θέση του ο επόμενος ομιλητής.

Δεν σκοπεύω να ξαναπάω σε κανένα παρόμοιο event τον επόμενο καιρό, το θεωρώ καθαρό χάσιμο χρόνου, τουλάχιστον όσο λείπουν τα στρογγυλά τραπέζια.
Και όσο ακούω ομιλητές να μιλάνε και διατείνονται για την περιβόητη συμμετοχή του χρήστη / επισκέπτη στα project τους, τόσο περισσότερο αναρωτιέμαι αν οι διοργανωτές κυρίως προσκαλούν και ελάχιστα ακούν.

Αν άκουγαν ή έβλεπαν, ίσως να έδιναν και λίγη περισσότερη προσοχή στα ακατάπαυστα χασμουρητά του ακροατηρίου που βυθίζεται στην καρέκλα του, παραλυμένο από την παντελή απουσία οποιασδήποτε έννοιας περί συμμετοχής (δεν μιλάω για όσους πηγαίσουν εκεί μόνο για networking, τουλάχιστον αυτοί έχουν ένα έκδηλο ενδιαφέρον για το πριν, το μετά και το ενδιάμεσο).

Αν οτιδήποτε αφορά το web έρχεται στην χώρα μας με κάποια χρόνια καθυστέρησης, οι εγχώριοι διοργανωτές σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events πρέπει να είναι κάπου λίγο πριν τα 00s.