Ισχύουν κάποια standards, αλώβητα στον χώρο και τον χρόνο, που παρά το οξύ πρόβλημα με τις διαθέσιμες IP συνεχίζει να υφίσταται.

Ένω η συντριπτική πλειοψηφία των nameservers που δηλώνονται, τρέχουν από τον ίδιο server, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να εξυπηρετηθούν από μόνο μία IP και ότι το redundancy ουσιαστικά δεν υφίσταται από την στιγμή που και ο secondary nameserver κάνει point στον ίδιο server, δεν μπορώ να καταλάβω που οφείλεται αυτή η κατασπατάληση των ΙP στην οποία ουσιαστικά συνωμοτεί όλο το industry (web hosters, domain registrars, control panels κλπ.)

Έχουμε φθάσει σε σημείο, να ζητάς από τον provider σου να σου δώσει 8 IPs ακόμη και περνάς εξεταστική επιτροπή ώσπου να στις διαθέσει …

Την ώρα που απορώ και δυσανασχετώ για το νέο upgrade του wordpress στην έκδοση 2.3.3, σχεδόν ούτε καν να συμπληρωθούν 2 μήνες από το προηγούμενο, πέφτω πάνω σε αυτό το άρθρο, που προσπαθεί να αιτιολογήσει και να αποκαθηλώσει το worpdress από την πρωτοκαθεδρία του ως πλατφόρμα στην συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ενασχολούμενων με το blogging.

Δεν θέλω να αναλύσω εδώ, το κατά πόσο συμφωνώ ή όχι με τα γραφόμενα του άρθρου, προσπαθώ όμως να το ψάξω λίγο παραπάνω και να δω τις διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων (2.3.2 & 2.3.3)

Tρέχω από το subversion την ακόλουθη εντολή :

$ svn diff –old=http://svn.automattic.com/wordpress/tags/2.3.2 \
–new=http://svn.automattic.com/wordpress/tags/2.3.3

και διαπιστώνω ότι εκτός κάποιων μικρών bugs που διορθώνονται σε 5 συνολικά αρχεία, η μεγάλη αλλαγή έρχεται με το security fixed του xmlrpc.php, στο changeset 715 για το οποίο στο wordpress υπάρχει ανοικτό ticket εδώ και 3 μήνες!

προσπαθώ να βρω κάπου στο δίκτυο τι ακριβώς επίδραση είχε αυτό το security hole σε ένα worpdress εγκατεστημένο σε server και βρίσκω την ανάλυση του προβλήματος σε αυτό το blog, όπου και αντιγράφω :

the problem is in mw_editPost. It only validates that you can edit the post if the post_type is “post”. But the post_type is exactly what you say it is, and it’s easy to lie and say something is a page when it’s actually a post, and edit it in the same way as a post (but while circumventing the checks). I think another routine has the same problem.
I created an ordinary subscriber with no special permissions and uploaded a special rpcxml file.
(xml available on request, I don’t feel like messing with the tags at 5 am)
And was able to edit the post with ID 283, with nothing other than a subscriber account.

Θεωρώ πολύ σοβαρό, ότι τόσο σημαντικά security holes, κάνουν 3 μήνες να επιλυθούν. Από την άλλη δεν ξεχνάω, ότι με κάτι πακέτα one click installation που κυκλοφορούν, τύπου fantastico & installatron, ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα όταν είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι υπάρχουν wordpress εγκατεστημένα σε servers τα οποία βρίσκονται πολλές εκδόσεις πίσω …

Σκέφτεται, αλήθεια κανείς να χρησιμοποιήσει το worpdress ως CMS σε κάποιο «σοβαρό» site; Δεν θέλω να είμαι απόλυτος, αλλά όπως έχουν τώρα τα πράγματα, μάλλον δεν είναι κάτι παραπάνω από μια πλατφόρμα που την χρησιμοποιούμε για να κάνουμε το hobby μας.

Eίναι από τις πολλές περιπτώσεις που «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο». Το οποίο εξαργυρώνεται με χαμηλά κόστη και εκ του ασφαλούς υποσχέσεις, για να καλύψει και την παραμικρή υπόνοια του να έμεινε έστω και λίγο ανικανοποίητος. Του φθάνει του πελάτη; Όχι βέβαια. Θέλει ακόμα πιο φθηνά κι ακόμα πιο πολλά. Κανένα πρόβλημα. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχουν κανένα κόστος οι εκ του ασφαλούς υποσχέσεις. Από αυτές που αιτιολογούν τα μηνύματα που διαβάζω δεξιά κι αριστερά, σε forum και blogs, στα οποία «ταλαιπωρημένοι″ πελάτες κατακεραυνώνουν άλλους μικρότερους και πιο ειλικρινείς hosting providers, υπνωτισμένοι από τις παροχές που κάνουν την έννοια «κραυγαλέο overselling» να μοιάζει πλέον πολύ λίγη για να χαρακτηρίσει αυτό που γίνεται.

Υπηρεσία : shared web hosting
Έτος : 2008

Τα εκατοντάδες gigabytes είναι παρελθόν, ας καλώς ορίσουμε τα terrabytes.

Kαι ρωτάω εγώ : Πως μπορείς να παραμείνεις ειλικρινής σε μια αγορά, που επιβάλλει να είσαι «ψεύτης» για να επιβιώσεις;

Όποιος αμφιβάλλει για το ανωτέρω, ας ρίξει μια ματιά στο collage προσφορών που ακολουθεί. Όσοι ασχολούνται τα γνωρίζουν ήδη βέβαια, όσοι δεν ασχολούνται ας κρατήσουν τα χαρακτηριστικά «1500 Gb storage», «Unlimited Disk Space», «3600GB Monthly Data Transfer» και μετά ας δει και τις τιμές που αναγράφονται. Aπλά να σημειώσω ότι μιλάμε για κολοσσούς της συγκεκριμένης υπηρεσίας, που βασίζουν την κυριαρχία τους στις ψεύτικες υποσχέσεις, στα ψιλά γράμματα των Terms of Service και κυρίως βέβαια στην αφέλεια των πελατών τους.

Το έχω ξαναγράψει κι εδώ, αλλά πρέπει να το επαναλάβω : τέτοιοι πελάτες που είμαστε, τέτοιες συμπεριφορές μας αξίζουν.

Απογοητευμένος, μετά το πέρας ενός project που ουσιαστικά άφησε ελάχιστο κέρδος αν αναλογιστούμε τις εργατοώρες που δαπανήθηκαν εξαιτίας αυτής της κατάρας των διαδικτυακών παρουσιάσεων που ονομάζεται Flash Intro (σκέψου πόση ώρα χρειάζεται αλλά και πόσο ψυχικό κόστος έχουν 3 διαφορετικές προτάσεις ώσπου να ικανοποιηθεί η απαίτηση του πελάτη), σκεφτόμουν από ποιες εμμονές διακατέχονται αυτοί που ψάχνουν να προμηθευτούν μια υπηρεσία, αλλά και ποιες εμμονές τους συντηρούν οι εταιρείες του χώρου.

Web Design > Flash Intro
Tην έννοια «flash intro» μετά το τέλος εποχής εκείνης της αποφράδας περιόδου που όλοι το ζητούσαν επιτακτικά, ομολογώ ότι πλέον δεν την καταλαβαίνω. Τι θα πει flash intro δηλαδή; τι προσφέρει και που; Αν ρωτήσεις έναν πελάτη που στο ζητάει, θα σου πει περίπου κάτι σαν αυτό : «Θέλουμε οι επισκέπτες να μένουν στο site, να υπάρχει κάτι που τους κεντρίζει την προσοχή και το ενδιαφέρον, για να συνεχίσουν στην επόμενη σελίδα».
Θα το δεχόμουν αν δεν υπήρχε πιο απλός τρόπος και φυσικά οικονομικότερος : Κάνεις την «επόμενη σελίδα» πρώτη, οπότε δεν χρειάζεται κανείς να συνεχίσει για να πάει κάπου. Επίσης τι θα πει «ενδιαφέρον»; Το ενδιαφέρον εστιάζεται στο περιεχόμενο και στο γενικό design που αυτό παρουσιάζεται. Καταφεύγω σε κοινοτυπίες όμως, οπότε δεν το προχωράω άλλο. Απλά αναλογίζομαι για πόσο καιρό ακόμη θα μας ταλαιπωρεί αυτή η εμμονή που ξεκινά από animated logos και φθάνει μέχρι στα σενάρια που εύκολα θα μπορούσαν να υποβληθούν σε κάποιο ατζέντη που δραστηριοποιείται στο Hollywood για την επόμενη κινηματογραφική παραγωγή.

Κι όμως βλέπω ακόμα εταιρείες του χώρου να χρεώνουν την υπηρεσία με standard κόστος. Διαβάζω δηλαδή προσφορές έτοιμων plans που έχουν standard τιμή, standard υποστηριζόμενες λειτουργίες και μία εξ’αυτών είναι και το flash intro. Και πως ξέρετε ρε παιδιά, τι θα ζητήσει ο πελάτης για flash intro; Δεν ξέρετε προφανώς. Οπότε μετά θα αρχίσουν τα «αν και ναι, εννοούμε να δώσουμε μια κίνηση στο λογότυπο σας, και αυτό που ζητάτε είναι εξειδικευμένο και διαφορετικό οπότε θα πρέπει να σας υποβάλλουμε ξεχωριστή προσφορά κλπ. κλπ». Δεν ξέρω από που αντλούν το κουράγιο να παρέχουν κάτι τέτοιο, μάλλον είναι το φόρτε τους. Εγώ θα ήμουν διατεθειμένος να ρίξω την τιμή της προσφοράς ακόμα και στην μισή τιμή, φθάνει να αποφύγω αυτό το ψυχοφθόρο κομμάτι που είναι παντελώς ανούσιο, άσκοπο και άστοχο (εκτός αν έχεις να παρουσιάσεις κανένα energy drink ή κάτι παραπλήσιο όμως τότε μιλάμε για full flash site και όχι μόνο για intro).

Web Hosting > Uptime
99.9% ή 100% uptime guarantee, μικρή σημασία έχει. Ή όχι;
Θα μπορούσα να πω κάποια πράγματα, αν δεν υπήρχε το πληρέστατο άρθρο «Downtime is an option» στο blog του Adamo που καλύπτει ότι άλλο θα μπορούσε να πει κανείς.

SEO > Keyword
Mια έννοια που επικαλύπτει σχεδόν τα πάντα στην υπηρεσία του Search Engine Optimization. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι σκόπιμο να εξηγήσει κάποιος σε πελάτες που στέλνουν δύο σελίδες word με keywords για το site τους ή σε εταιρείες που φέρουν το προσωνύμιο SEO experts, ότι οι αναζητήσεις που περιέχουν μία λέξη, είναι (εδώ και καιρό) τρίτες σε σειρά αναζητήσεων στο Google και περίπου ισοβαθμούν σε ποσοστό με τις αναζητήσεις που περιέχουν 4 λέξεις (και πλέον μιλάμε για φράσεις). Προηγούνται με μεγάλη διαφορά οι αναζητήσεις με 2 λέξεις και έπονται αυτές που περιέχουν τρεις. Μην εστιάζετε τόσο πολύ στα keywords, είναι λάθος.

Όποιος έχει εντοπίσει (ή διακατέχεται από) άλλες web εμμονές θα χαιρόμουν να τις διαβάσω, για να εμπλουτίσω την λίστα.