Θυμάμαι την διαδικασία πριν 2-3 χρόνια : Ένα design που να πληρεί τις αισθητικές προδιαγραφές του owner ή του διευθυντή πωλήσεων ή του διευθυντή του τμήματος marketing, ένα development της πλάκας με κανένα εταιρικό νέο και ενίοτε κανένα δελτίο τύπου, απαραίτητα μια φόρμα επικοινωνίας. That’s it με τα ελάχιστα συν και πλην του.

Oι καιροί προφανώς άλλαξαν και δε νομίζω ότι νοείτε πλέον εταιρικό web site που να μην έρχεται «πακέτο» με το social networking, το SEO, το e-mail marketing. Μόνο που και πάλι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δεν αρκεί ας πούμε ένα software της συμφοράς που να στέλνει μαζικά e-mail messages, σε opt-in και μη opt-in λίστες (ξέρετε εσείς…) όταν δεν μπορείς να κάνεις tracking τα results της e-mail καμπάνιας. Δεν αρκεί να κάνουμε following 45630 χρήστες του twitter προσδοκώντας ένα ποσοστό τους να μας κάνει follow για να πούμε ότι έχουμε μια βάση που μας ακολουθεί (έτσι απλά, χωρίς να ξερουμε πως να την εκμεταλλευθούμε). Δεν αρκεί να έχουμε μια facebook page αν δεν έχουμε τίποτα να πούμε και να προσφέρουμε (με την οιανδήποτε έννοια) στους fun της.

Ημίμετρα, ημιμάθεια, μεταβατική περίοδος

Δεν μπορώ παρά να μην αναγνωρίσω το γεγονός ότι η ελληνική αγορά είναι αρκετά ανώριμη στην επαφή της με όλα τα ανωτέρω. Οι μεν πελάτες δεν είναι σε θέση να προϋπολογίσουν το κόστος τέτοιων ενεργειών και όταν το μαθαίνουν, εξακολουθούν να τα θέλουν όλα και άμεσα, με λιγότερα λεφτά όμως. Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί, που μέσα στην άγνοια τους πέφτουν θύματα αετονύχηδων. Τα δε agencies θέλουν να ξεζουμίσουν το budget του πελάτη, ξεχνούν πρόσκαιρα ότι όλα τα προαναφερόμενα απαιτούν εξειδίκευση και παίζουν το παιχνίδι προσφέροντας τσαπατσούλικες λύσεις άλλοτε γιατί δεν έχουν τις γνώσεις για να προσφέρουν κάτι επιπλέον και άλλοτε γιατί το budget του πελάτη αυτό επιτρέπει. Βλέπω ότι η αγορά βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Ακόμα οι πελάτες δεν είναι διατεθειμένοι να αυξήσουν το budget τους για online ενέργειες, ακόμα τα agencies φοβούνται να προχωρήσουν στην στελέχωση του ανθρώπινου δυναμικού τους με εξειδικευμένους ανθρώπους.

Brochures

Βλέπω τι έρχεται, δεν ξέρω πως μπορεί όλο αυτό να το ακολουθήσει ένα agency, χωρίς εξειδικευμένο προσωπικό σε κάθε τομέα ή έστω μόνιμες εξωτερικές συνεργασίες της προκοπής. Δεν είναι εύκολο ούτε να βρεις εξειδικευμένους ανθρώπους, ούτε να βρεις εξωτερικούς συνεργάτες με το ανάλογο expertise. Γιατί το expertise κοστίζει, το in house λιγότερο αλλά απαιτεί να έχεις ένα σχεδόν μόνιμο workflow για να μπορείς να ανταπεξέλθεις. Ή να έχεις λεφτά. Αλλιώς τα brochure corporate web sites για όσο ακόμα υφίστανται είναι η μοναδική σου οδός επιβίωσης.

Έχω πάντα μια μεγάλη απορία σχετικά με την διοργανώσεις σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events. Πως είναι δυνατόν οι διοργανωτές τους να μην μπορούν με τίποτα να μπουν στην θέση αυτών που παρακολουθούν.

Tραγικό πραγματικά. Άντε να σηκώσεις κανένα χέρι σε καμιά (ρητορική) ερώτηση κάποιου ομιλητή, να συνδεθείς με το netbook / laptop σου σε κανένα site από τα αναφερόμενα και στο τέλος να τινάζεις το χέρι σου όσο πιο ψηλά γίνεται για να σου δοθεί το δικαίωμα να υποβάλλεις μια ερώτηση από τις τρεις – τέσσερις το πολύ, που υποβάλλονται συνολικά και απαντούνται μάλλον στα γρήγορα, γιατί περιμένει να πάρει την θέση του ο επόμενος ομιλητής.

Δεν σκοπεύω να ξαναπάω σε κανένα παρόμοιο event τον επόμενο καιρό, το θεωρώ καθαρό χάσιμο χρόνου, τουλάχιστον όσο λείπουν τα στρογγυλά τραπέζια.
Και όσο ακούω ομιλητές να μιλάνε και διατείνονται για την περιβόητη συμμετοχή του χρήστη / επισκέπτη στα project τους, τόσο περισσότερο αναρωτιέμαι αν οι διοργανωτές κυρίως προσκαλούν και ελάχιστα ακούν.

Αν άκουγαν ή έβλεπαν, ίσως να έδιναν και λίγη περισσότερη προσοχή στα ακατάπαυστα χασμουρητά του ακροατηρίου που βυθίζεται στην καρέκλα του, παραλυμένο από την παντελή απουσία οποιασδήποτε έννοιας περί συμμετοχής (δεν μιλάω για όσους πηγαίσουν εκεί μόνο για networking, τουλάχιστον αυτοί έχουν ένα έκδηλο ενδιαφέρον για το πριν, το μετά και το ενδιάμεσο).

Αν οτιδήποτε αφορά το web έρχεται στην χώρα μας με κάποια χρόνια καθυστέρησης, οι εγχώριοι διοργανωτές σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events πρέπει να είναι κάπου λίγο πριν τα 00s.

Πάντα επίκαιρο, δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε.

Και έχεις και το Google να σε βγάζει 1η θέση σε αυτό το άχρηστο keyword / phrase

Αη- Βασίλη i hate you.

Το hqbk είναι ένα blog που παρουσιάζει ενδιαφέροντα bookmarks.

Το hqbk έχει ελεύθερη θεματολογία, ανάλογα με το τι βρίσκει ενδιαφέρον ο δημιουργός του κάθε μέρα. Ας πούμε ότι εκεί συγκεντρώνει αυτά που δε θέλει να ξεχάσει.

Καλη επιτυχία, Γιάννη!